Ne bıraktın ki ardından..

Tam da umutlarımı tüketmişken, birden canlandı hayatım. Sil baştan yapma gibi bir olanak yoktu elimde. Çünkü ne yazmıştım da siliyorum ki..Yazılan 1-2 kalem, bir kaç cümle ve birbirinden bağımsız anlamsız sözcükler. Hepsi bir araya gelince ancak değer kazanabiliyor. Oysa tek kelime ile o kadar anlam ifade eden kelimelerle, kendimi ifade etmeyi o kadar çok sevmişim ki…

Bir daha göremeyecektim belkide.. Her gece ağlar oldum rüyalarımda, sadece resimler ile yaşattım seni anılarımda. Ağlamak mı can kardeşim artık, yalnız kaldığım zamanlarda..

Ve oldu.. Gördüm ya seni bir daha, baktım ya o gözlerine… Dualarım sanki kabul olmuştu ve gözlerimin önündeydin. Bakıyordum.. bir daha bakıyordum.. Deniz gözlerindeki rıhtımda kaybolmuştum sanki.. Ama gene aynı son kayboldun ve yine gittin uzaklara..

Yanımda olsaydın sevseydin beni keşke, kaldım tek başıma..